In september zakt de zon in het Eisacktal vroeger dan je verwacht. Om half zeven schuift ze al achter de bergkam aan de overkant, en wie dan op het balkon van My Arbor staat, ziet het licht in banen over het dal vallen, over de weiden, de boerderijen, de rivier en de daken van Brixen diep beneden. We maken er een avondritueel van, met een glas in de hand, en dan kijken hoe de laatste stralen het dal verwarmen.
My Arbor staat acht kilometer boven de stad, op de flank van de Plose, en het hotel rust op palen. Het gebouw raakt de bosbodem zo weinig mogelijk. De gevel is bekleed met verticale planken in warm roodbruin hout, de balkons hebben een zwart metalen gaas met schuine latten, alsof de boomstammen van buiten gewoon doorlopen. Tussen de bergdennen in de tuin is het de perfecte camouflage. Het hotel is het werk van Markus en Renate Huber, een Brixense familie die jarenlang restaurants uitbaatte in de stad. In 2018 openen ze dit boomhuis for adults, naar een ontwerp van architect Gerhard Tauber, deels gebouwd met hergebruikt hout uit de streek.
Dit is een plek om niets te doen. Wij doen dat een paar dagen lang met grote overtuiging
Oud hout, nieuw licht
Het hout is overal. Achter ons bed loopt een wand van oude, getekende lariksplanken met knoesten en barsten, verlicht van onderuit zodat de nerf gloeit. Het nachtkastje is een stuk boomstam. Eén melkglazen hanglamp. Een lounge als kraaiennest, waar we in kleermakerszit thee drinken, tegen een wand die understated luxe schreeuwt.
Beneden zien we een stukje clothing-free spa, een lang bassin in donkere natuursteen, omringd door grind, gras en een lariks die zijn takken over het water hangt. Met de spa erbij, de sauna’s, een infinity pool die van binnen naar buiten loopt en een verwarmd buitenbad, is dit een plek om niets te doen. Wij doen dat een paar dagen lang met grote overtuiging.
Aan tafel, met uitzicht
In het mooie, moderne restaurant zit je op banken met grote witte ruiten, onder houten lampen, met het dal achter het glas. Het slaagt in iets waar maar heel weinig hotelrestaurants in lukken: er een sfeervolle plek van maken. Het aperitief nemen we in september nog buiten, op het terras met zicht op weidsheid. De keuken mengt Tirol met Italië, werkt zoveel mogelijk huisgemaakt en plasticvrij, en haalt veel van de eigen boerderij. Het avondmaal telt tot zeven gangen en zit in het halfpension inbegrepen.
Het aperitivo wordt trouwens ons favoriete uur. Een negroni in zwaar geslepen glas, met verse aardappelchips die in het tegenlicht doorschijnend worden. Een glas witte wijn uit het dal met een spiesje aardbeien op de rand, een Hugo met verse munt, een schaaltje olijven. Wie hier wijn drinkt, zit op een steenworp van de abdij van Neustift, waar het Eisacktal zijn frisse witte wijnen maakt. Op ons balkon drinken we roze bubbels, met de voeten op de reling en het spamenu op de knieën.
Naar buiten
De wandelpaden beginnen aan de voordeur. En anders kijk je gewoon naar boven. Op een middag hangt er boven het dal een rood scherm: een paraglider, net vertrokken van de Plose, die in grote cirkels naar beneden draait met de Dolomieten achter zich en de eerste gele blaadjes van de berk voor onze lens. In de winter is het hotel rechtstreeks verbonden met het skigebied, maar september voelt als het juiste moment: warm genoeg voor het terras, koel genoeg voor een lange wandeling, en de bergen in een helder, scherp licht.
Praktisch
My Arbor, Sankt-Leonhard-Straße 26, Brixen (Zuid-Tirol). Adults only, vijf sterren, halfpension inbegrepen. Gesloten van half maart tot half april. Reserveren kan via deze website.
Door Toni De Coninck.
